بر دست گرفتیم دل شعله وری را...

بر دست گرفتیم دلِ شُعله وَری را 
با خنده خریدیم به جان، هر خطری را 

اندیشه ی پرواز فقط در سرمان هست 
هرچند ندادند به ما بال و پَری را 

بُن بَست ترین نقطه ی عالم دلِ ما بود
این کوچه ندیده ست به خود رهگذری را

گفتی که بیایم به سراغِ دلِ تنگت 
گشتیم و ندیدیم بر این خانه دری را

من شاعر شیرین سخن شور و امیدم
بی عشق محال است بگویم اثری را