اشعار محسن زعفرانیه

فصل خزان رفت و بهارانى نديدمبر اين كوير خشک بارانى نديدم وقتى كمی در خود تأمل كردم انگارابليس تر از "نفس" شيطانى نديدم گفتى كه قصد دلبرى كردن ندارىخوش قولى و من نقض پيمانى نديدم در خانه ى قلبم كمى ماندى و رفتىصد شكر جز تو هيچ مهمانى نديدم پايان ندارد رنج ها تا زنده هستمعمرى دويدم، خط پايانى نديدم... #محسن_زعفرانيه ...

دوست داریم که با "معجزه" دیدار کنیمجان ناقابل خود هدیه به دلدار کنیم اهل حرفیم ولی اهل عمل کردن نهبا گناهان خود اندوه تو بسیار کنیم بهتر این است که در ماه خداوند فقطبا شهامت به قصورات خود اقرار کنیم از دعای سحر توست اگر محفوظیمروی آن نیست که الطاف تو انکار کنیم کاش می شد که در این جمعه ی پایانی ماههمه بر سفره ی احسان تو افطار کنیم "محسن زعفرانیه"...